Çocuklarda içe basma normal gelişim sürecinin bir parçası olabilirken bazı durumlarda çeşitli ortopedik sorunları da işaret eder.

Çocuklarda içe bamanın farklı sebepleri vardır. Bu nörolojik olarak normal çocuklarda da sıklıkla karşımıza çıkabildiği gibi bazı nörolojik hastalıklarda görülen kas-sinir patolojileri, koordinasyon bozuklukları ve kemiksel anomaliler buna sebep olabilmektedir.

Nörolojik olarak normal olan çocuklarda içe bamanın en sık sebepleri arasında 3 faktör mevcuttur.

1 - Metatarsus Adduktus (Ayak Tarak Kemiklerinin İçe Dönüklüğü)

İçe basma ayak kaynaklı metatarsus adduktus dediğimiz ayak tarak kemiklerinin içe doğru dönüklüğünden kaynaklanabilir. Bu durum erken yaşlarda seri alçılama ve egzersiz ile düzelebilmekte ancak daha ileri yaşlarda deformite ciddi düzeyde ise cerrahi girişimler gerektirebilmektedir.

2 - Internal Tibial Torsiyon (Kaval Kemiğinin İçe Dönüklüğü)

İnternal tibial torsiyon dediğimiz kaval kemiğinin kendi ekseni etrafında içe doğru dönük olması da içe bamanın sebeplerinden biridir. Vücudun yaş ilerledikçe ve büyüme ile bu içe dönüklüğü büyük oranda düzeltme potansiyali söz konusudur. Klasik olarak 5-6 yaşlarında yüksek oranda düzeldiği gözlemlenir. Bu düzelme üzerine özel ayakkabı, ortez veya fizik tedavi uygulamalarının anlamlı bir etkisi yoktur. Nadir olarak, düzelmeyen olgularda fonksiyonel anlamda da problem yaratıyorsa cerrahi tedaviye başvurulabilir.

3 - Anteversiyon (Uyluk Kemiğinin İçe Dönüklüğü)

Uyluk kemiğinin anteversiyon adını verdiğimiz açısındaki artışa bağlı olarak da içe basma görülebilir. Bu çocuklar W şeklinde oturma eğilimi gösterir. Burada uyluk kemiğine ait içe bamanın genel olarak 8-10 yaşına kadar yüksek oranda kendiliğinden düzeldiğini gözlemleriz. Bu çocuklardaki içe bamanın düzelmesi çok yüksek oranda büyüme ve vücudun kendi düzeltme potansiyeli ile mümkün olur. Ayakkabı, ortez v.b uygulamalarının genel olarak düzelmeye olumlu bir katkı sağlamadıkları ve etkin olmadıkları bilimsel çalışmalarda gösterilmiştir.

Bu çocuklarda W oturuşunun engellenmesi, spor, kas güçlendirme ve fizik tedavi uygulamalarının sınırlı da olsa olumlu faydasının olabileceği düşünülmektedir.

8-10 yaşına kadar düzelme yüksek oranda olmakla beraber düzelmeyen ve fonksiyonel olarak çocuğu olumsuz etkileyen durumlarda nadir olarak cerrahi müdahale gerekebilmektedir.